Leczenie uzależnień

Cele programu terapeutycznego "Uwierzyć w siebie"

Kim jest osoba, której chcemy pomóc?

Katolicki Ośrodek "Dom Nadziei" specjalizujący się w leczeniu uzależnień pomaga ludziom młodym od 14 do 21 roku życia, dla których problemem staje się zażywanie narkotyków, w tym również i alkoholu. Używanie substancji psychoaktywnych przez naszych wychowanków jest dla nas objawem, symptomem, zachowaniami destrukcyjnymi, a nie istotą zaburzenia. Stąd "uzależnienia" nie definiujemy jako choroby pierwotnej, ale jako zespół zaburzeń spowodowanych zażywaniem, nadużywaniem czy eksperymentowaniem z substancjami psychoaktywnymi.

Cele programu leczenia uzależnień

Podstawowe cele społeczności terapeutycznych wynikają z założenia, iż grupa osób przebywająca jakiś czas razem jest swoistego rodzaju "reprezentacją rzeczywistości społecznej". Stwarza to wszystkim jej członkom możliwości modyfikowania, normalizowania i zmiany wadliwych postaw i zachowań, rozwiązywania indywidualnych i grupowych problemów. Nie wymaga specjalnego uzasadnienia fakt, że jedynie konkretne, realne sytuacje życiowe, w których człowiek uczestniczy i które przeżywa, mogą dostarczyć mu znacznych doświadczeń i służyć społecznemu uczeniu się.

Najważniejszym celem terapeutycznym realizowanym w ośrodku jest:
Pomoc w dokonywaniu zmiany w swoim życiu poprzez:

Społeczność terapeutyczna - modelem pomagania

Społeczność terapeutyczna to "małe społeczeństwo", w którym istnieje podział ról, funkcji i zadań; to stanowiska i szczeble społeczne; prawa, obowiązki i przywileje; organy władzy wykonawczej, ustawodawczej i sądowniczej. I choć taki opis społeczności terapeutycznej daleko odbiega od medycznego modelu leczenia uzależnień, jest nim niewątpliwie. Społeczność terapeutyczna stwarza bowiem niepowtarzalną okazję do połączenia się różnorodnych interakcji społecznych, w których każdy członek społeczności ma możliwość swobodnego wyrażania i wzajemnej wymiany autentycznych uczuć, spostrzeżeń, myśli itp.

Gwarantuje też optymalne możliwości społecznego uczenia się, tzn. dostarcza pacjentowi takich doświadczeń, dzięki którym może on przyswoić nowe sposoby zachowań, niezbędnych w przyszłych, rzeczywistych sytuacjach życiowych. Chodzi nie tylko o to, aby człowiek odzyskał to, co utracił biorąc narkotyki, lecz nauczył się umiejętności tworzenia i utrzymywania prawidłowych stosunków z innymi ludźmi. Społeczność terapeutyczna umożliwia zdobycie umiejętności radzenia sobie z własnymi trudnościami, uzyskania większej niezależności i odpowiedzialności za siebie, jest też szansą mobilizacji inicjatywy i energii do dalszego, osobistego rozwoju.

Zasady społeczności terapeutycznej

Zasady Główne

• zasada abstynencji narkotykowej, alkoholowej i nikotynowej oraz lekowej (za wyjątkiem zlecanych przez lekarza)
• zasada niestosowania przemocy fizycznej i słownej wobec innych członków społeczności
• zasada abstynencji seksualnej

Zasady Ważne

• zasada demokracji (każdy członek społeczności ma równe prawa i obowiązki w zarządzaniu i decydowaniu o sprawach tej społeczności. 

• Realizacja tej zasady zwiększa szacunek do samego siebie, zaangażowania, samodzielności i samokontroli. Podejmowanie decyzji następuje na podstawie zgody większości członków społeczności, że dane przedsięwzięcie jest słuszne lub konieczne)
• zasada realizmu (dostarczenie członkom społeczności bezpośrednich doświadczeń, umożliwiających w ten sposób konfrontację nabytych społecznych umiejętności z otaczającą rzeczywistością - mówimy o tym, co jest realne, rzeczywiste, "tu i teraz")
• zasada ograniczonego zaufania

Zasady Domowe

• zasada uczestnictwa i wspólnoty (postuluje, aby sprawy członków społeczności stały się sprawami wspólnymi. Oznacza to wzajemne zrozumienie, pomoc oraz troskę o dobro drugiego człowieka. Aktywne uczestnictwo w tym, co dotyczy członków społeczności)

Założenia szczegółowe społeczności terapeutycznej

1. Członkami społeczności terapeutycznej są wszyscy pacjenci (neofici) i terapeuci.
2. Udział w społeczności może być wyłącznie dobrowolny i wymaga uznania jej zasad. (Osób w społeczności nie można przetrzymywać. Osoba jest przetrzymywana, kiedy nie daje jej się możliwości rozmowy ze społecznością, bądź z rodzicami nt. przerwania terapii.
3. Warunkiem dobrego funkcjonowania społeczności jest pełna otwartość, szczerość i odpowiedzialność jej członków.
4. Wszystkie decyzje dotyczące wspólnych spraw i terapii, społeczność podejmuje większością głosów.
5. Każdy członek społeczności ma prawo wypowiadać się swobodnie na temat wspólnych spraw.
6. Każdy członek społeczności ma prawo zwołać zebranie grupy i postawić na nim do rozstrzygnięcia każdy problem. (Nikt z członków społeczności, w tym terapeuci, nie może decydować o zasadności zebrania grupy).

   

7. Społeczność sama ustala wszystkie zasady i reguły, które w niej obowiązują. Zasady te obowiązują wszystkich jej członków.
8. Społeczność ma ustalone pewne zasady naczelne, które zawsze obowiązują i nie mogą być odwołane.
9. Społeczność omawia i ocenia funkcjonowanie wszystkich swoich członków.
10. Społeczność może określać etapy terapii oraz oceniać ich przebieg.
11. Społeczność może formułować i zatwierdzać zadania realizowane przez pacjenta w poszczególnych etapach.
12. Społeczność decyduje kiedy proces terapii może być zakończony.
13. Bezwzględnym warunkiem funkcjonowania społeczności jest wyeliminowanie przemocy i drugiego życia oraz wzajemne zaufanie i poczucie bezpieczeństwa członków społeczności.
14. Warunkiem pracy terapeutycznej jest gotowość kadry na otwarte, autentyczne, partnerskie relacje z wychowankami. Możemy zwracać się do siebie po imieniu lub per pani, pan; w tym wypadku zachowujemy wolność wyboru bez narzucania jednego czy drugiego sposobu.
15. W formule społeczności terapeutycznej możliwość konstruktywnego wpływu terapeutycznego kadry na pacjentów opiera się wyłącznie na ich większym doświadczeniu życiowym, realnych kompetencjach zawodowych, zaangażowaniu, życzliwości, tolerancji oraz budowanym na tym naturalnym autorytecie.
16. Tematem do pracy jest to, co się dzieje "tu i teraz". Zachowania z przeszłości są analizowane o tyle, o ile wpływają na "tu i teraz".
17. Społeczność może wyrazić swoje zdanie w sprawie zatrudniania nowych pracowników (udzielenie informacji zwrotnych). Jednak społeczność nie decyduje o zatrudnieniu nowych osób.

Praca z rodziną

Założenia pracy z rodziną

Cele pracy z rodziną

• pomoc w rozwiązywaniu problemów w rodzinie
• wspieranie więzi emocjonalnych w rodzinie
• odbudowywanie funkcji opiekuńczych i wychowawczych rodziny wobec dzieci
• pomoc w integracji rodziny z jej otoczeniem społecznym
• edukacja o systemie leczenia w ośrodku

Formy pracy z rodziną

• grupa wsparcia dla rodziców - raz w miesiącu (IV niedziela).
• konsultacje rodzinne - indywidualne spotkania terapeuty z rodziną,
• terapia rodzin - po pierwszej przepustce do domu. Ilość sesji terapeutycznych jest warunkowana aktualnymi problemami rodziny
• uczestnictwo w obozach terapeutycznych w charakterze opiekunów grupy
• tydzień w ośrodku - funkcjonowanie w społeczności terapeutycznej przez okres 1 tygodnia
• rodzice mogą przyjeżdżać na dłużej do Ośrodka w okolicy weekendu odwiedzin.

Program terapeutyczny "Uwierzyć w siebie" dofinansowany został z budżetu województwa śląskiego w okresie od 01.06.2011 do 31.12.2011 w ramach realizacji zadania w dziedzinie polityki społecznej.