Pogoda początkowo deszczowa na miejscu okazała się być dla nas łaskawa. Deszcz przestał padać, a zza chmur wyszło słoneczko.

Kalwaria Zebrzydowska tu zaczęliśmy nasze zwiedzanie. Jak zauważył Św. Jan Paweł II . „…Kalwaria ma w sobie coś takiego, że człowieka wciąga. Co się do tego przyczynia? Może i to naturalne piękno krajobrazu, który się stąd roztacza u progu polskich Beskidów…”

W 1999 r. w uznaniu historycznych, architektonicznych i krajobrazowych wartości sanktuarium (bazylika, klasztor) oraz dróżki w Kalwarii Zebrzydowskiej wpisane zostały na listę Światowego Dziedzictwa Kultury i Natury jako jedyna kalwaria na świecie.28 stacji znajdujących się w 24 obiektach (kaplicach Dróżki Pana Jezusa), jak i Dróżki Matki Bożej (ujęte w trzech segmentach: Boleści, Zaśnięcia i Wniebowzięcia), składające się z 24 stacji umieszczonych w 11 kaplicach i 10 kaplicach wspólnych z dróżkami Pana Jezusa, cieszą się wielką popularnością i są odwiedzane przez miliony pątników z kraju oraz zagranicy.

Tak więc mieliśmy co zwiedzać i maszerować w niesamowitym krajobrazie w terenie, który charakteryzuje się wieloma wzniesieniami i stromymi podejściami.Byliśmy też na Mszy św. w bocznej kapliczce bazyliki Matki Bożej Anielskiej przed obrazem Matki Bożej Kalwaryjskiej. Modliliśmy się w intencji wszystkich wychowanków Domu Nadziei oraz pracowników i zanieśliśmy również prośbę o błogosławieństwo w remoncie budynków naszego ośrodka w Gliwicach.Nie obyło się też bez kulinarnych niespodzianek.

Po pysznym obiedzie ks.Bogdan kupił nam papieskie kremówki – mniam.