Uzależnienie to przewlekła choroba, która podobnie jak inne choroby rozwija się etapami. Każda z faz uzależnienia, niesie inne trudności, dlatego ich rozpoznanie ma ogromne znaczenie w procesie leczenia i powrotu do zdrowia dzieci i młodzieży uzależnionej od narkotyków. Warto pamiętać, że szukanie pomocy jest oznaką troski o siebie i swoich bliskich, a nie słabości. Jeśli czujesz, że potrzebujesz wsparcia, jesteśmy tutaj, by pomóc i towarzyszyć Ci na tej drodze.

Drodzy Przyjaciele, Dzisiaj o godzinie 22:00 będzie można usłyszeć rozmowę, której udzieliliśmy dla Radio ESKA Południe. Rozmawialiśmy trochę na temat ośrodka i jego funkcjonowania, ale także o naszej nadchodzącej kampanii „Wciągnij się – w życie, a nie narkotyki”, której efekty będą mogli Państwo zobaczyć już niebawem. Serdecznie dziękujemy Pani Aleksandrze z Radia ESKA za miło przeprowadzoną rozmowę.

Zima daje o sobie znać w tym roku! Ktoś potrzebuje niezawodnej ekipy odśnieżającej?

Młodzież spędziła zeszły piątek aktywnie na ściance wspinaczkowej. Było pełno było emocji, uśmiechów i nowych wyzwań. Wyjście zostało ufundowane przez rodziców, za co ogromnie dziękujemy! A tu zdjęcia!

Kochani, zwracamy się do Was z serdeczną prośbą Przekazując 1,5% podatku na fundację Dom Nadziei (KRS: 0000038254), wspieracie młodych ludzi zmagających się z uzależnieniami. Naszą misją jest pokazać im świat wolny od używek i pomóc odzyskać równowagę, poczucie bezpieczeństwa oraz nadzieję na lepszą przyszłość. Twoje 1,5% naprawdę ma znaczenie Będziemy ogromnie wdzięczni za każdy komentarz, polubienie lub udostępnienie — to wielka pomoc w dotarciu z naszym apelem do kolejnych osób. Dziękujemy, że jesteście częścią tej misji!

W czwartek 25. września podczas uroczystej społeczności Piotr podsumował i zakończył terapię w Domu Nadziei. 🥳 Co nam powiedział? ”Po pierwszym miesiącu w Domu Nadziei zadzwoniłem do mamy, żeby mnie stąd wzięła. Gdyby wtedy moja mama nie postawiła granic to teraz był bym pewnie na ulicy lub w piachu. Po pięciu miesiącach moje sumienie nie dawało mi spokoju i przyznałem się do nieuczciwości. Wtedy poczułem ulgę, ale nadal nie wiedziałem czego chcę od tego miejsca. Spadłem na etap obserwatora, stwierdziłem ze użalanie się nad sobą niczego mi nie przyniesie. Zacząłem pomagać i przykładać się do obowiązków.