Program „Nadzieja dla Rodzin” to forma pomocy dla rodzin, które mierzą się z problemem uzależnienia lub obawiają się, że dziecko może być nim zagrożone. Obejmuje on zarówno osoby uzależnione, jak i ich bliskich, ponieważ nałóg wpływa na funkcjonowanie całej rodziny. „Nadzieja dla Rodzin” oferuje wsparcie rodziców dzieci uzależnionych od substancji psychoaktywnych, pomagając im zrozumieć, jak ważna jest rola bliskich w wychodzeniu nastolatka z nałogu i gdzie w Gliwicach szukać dalszej pomocy.

Wsparcie dla rodziców uzależnionych dzieci i młodzieży w województwie śląskim

Rodzice i opiekunowie często nie wiedzą, czy obserwowane zachowania są przejściowym kryzysem, czy sygnałem poważniejszego problemu. Dla rodzin z województwa śląskiego jedną z form pomocy może być program „Nadzieja dla Rodzin”, który pomaga spokojniej ocenić sytuację, nazwać trudności i ustalić, jakie działania będą najbezpieczniejsze dla dziecka oraz jego najbliższych. Ta forma wsparcia ma na celu nie tylko reagowanie na sam problem uzależnienia, ale również pomoc rodzinie w odzyskaniu poczucia bezpieczeństwa i lepszym rozumieniu sytuacji, w której się znalazła. Uczestnicy programu pracują nad komunikacją, radzeniem sobie z emocjami, rozpoznawaniem mechanizmów współuzależnienia oraz budowaniem zdrowszych relacji w rodzinie. Takie wsparcie pomaga rodzinie odzyskać stabilność i przygotować się do kolejnych etapów pracy nad nałogiem.

Jakie formy pomocy obejmuje program?

Zakres pomocy w programie zależy od potrzeb uczestników oraz od tego, jak bardzo problem wpływa na codzienne funkcjonowanie rodziny. Innego wsparcia może potrzebować młoda osoba zagrożona uzależnieniem, a innego rodzic lub opiekun, który próbuje zrozumieć sytuację dziecka i odpowiednio na nią zareagować. W ramach programu dostępne są:

• poradnictwo indywidualne i psychoterapia – pomagają lepiej zrozumieć sytuację, nazwać trudności i rozpocząć pracę nad emocjami, napięciem oraz sposobami reagowania na problem uzależnienia w rodzinie,
• poradnictwo prawne i rodzinne – może być pomocne wtedy, gdy uzależnienie wpływa na codzienne funkcjonowanie domu, obowiązki opiekuńcze, relacje lub poczucie bezpieczeństwa,
• grupa wsparcia dla rodziców/opiekunów osób uzależnionych – daje możliwość rozmowy z osobami, które mierzą się z podobnymi doświadczeniami, oraz pomaga lepiej rozumieć własne reakcje i potrzeby,
• grupa terapeutyczno-rozwojowa dla młodzieży – wspiera młode osoby w pracy nad emocjami, relacjami i sposobami radzenia sobie z trudnościami bez sięgania po substancje psychoaktywne.

Pomoc dla rodziny nastolatka z problemem uzależnienia

Rodzice i opiekunowie mogą skorzystać z pomocy specjalistów pracujących zarówno z młodzieżą zagrożoną uzależnieniem, jak i z rodzinami osób uzależnionych. W takiej sytuacji wsparcie rodziców, którzy nie wiedzą, jak reagować na zachowania uzależnionych dzieci i młodzieży, często zaczyna się od rozmowy ze specjalistą. Pierwsza konsultacja nie musi oznaczać długotrwałej terapii: jest ona sposobem na omówienie sytuacji i wybór dalszych kroków. Pomoc specjalisty ma szczególne znaczenie wtedy, gdy rodzice czują bezradność, lęk albo niepewność, jak reagować na zachowanie dziecka. Rozmowa ze specjalistą pomaga uniknąć pochopnych decyzji, a jednocześnie nie odkładać pomocy do momentu, w którym problem stanie się poważniejszy.

Kto może skorzystać z programu?

Z pomocy mogą korzystać zarówno rodziny, które dopiero zauważają pierwsze niepokojące sygnały, jak i te, w których problem jest już bardziej zaawansowany. Program wspiera całą rodzinę – tak, aby łatwiej było zrozumieć sytuację dziecka, dobrać odpowiednią formę pomocy i podjąć dalsze działania. Jest więc skierowany do:

• dzieci i młodzieży zagrożonych uzależnieniem lub z problemem uzależnienia,
• rodziców i opiekunów dzieci zagrożonych uzależnieniem lub uzależnionych.

Uzależnienie w rodzinie. Jak reagować, gdy dziecko sięga po substancje?

Uzależnienie w rodzinie to sytuacja, która często rozwija się stopniowo i przez dłuższy czas może być tłumaczona stresem, buntem albo trudnym okresem dorastania. Co zrobić, jeśli okaże się, że zmiana zachowania dziecka rzeczywiście wynika z zażywania substancji psychoaktywnych? Nie warto działać pod wpływem paniki, ale nie należy też odkładać reakcji z nadzieją, że problem sam minie. Spokojna rozmowa w domu może być pierwszym krokiem, jednak przy podejrzeniu zażywania substancji potrzebna jest także konsultacja ze specjalistą. Jeśli pojawia się podejrzenie, że dziecko sięga po substancje psychoaktywne, warto porozmawiać ze specjalistą w poradni lub ośrodku terapeutycznym i sprawdzić, jaka forma pomocy będzie odpowiednia.